مشخصات استان كرمانشاه
مساحت استان : 24741 کيلومتر مربع جمعيت استان : 1778596 نفر تعداد شهرستانها :11 تعداد بخشها :24 تعداد شهرها : 20 تعداد دهستانها : 83 تعداد آباديهای دارای سکنه : 2793 ميزان باسوادی :6 / 76 درصد نام مرکز استان :کرمانشاه جمعيت مرکز استان : 692986 جمعيت نژاد زبان گويش مذهب 2005-04-13 جمعيت : بر اساس آخرين سرشماري عمومي نفوس و مسكن سال 1375 جمعيت استان كرمانشاه بالغ بر 1778596 نفر بوده است كه حدود 3 درصد از جمعيت كل كشور را شامل مي شود و از اين نظر در كل كشور داراي رتبه سيزدهم است . از اين تعداد 35/59 درصد در نقاط شهري و 30/39 درصد در نقاط روستائي زندگي مي كرده اند و بقيه جمعيت به صورت غير ساكن مي باشند . از جمعيت فوق 916310 نفر مرد و 862286 نفر آن زن بوده اند كه در نتيجه نسبت جنسي 106 به دست مي آيد يا به عبارتي ديگر در اين استان در مقابل هر 100 نفر زن ، 106 نفر مرد وجود داشته است . اين نسبت در بين اطفال كمتر از يك سال برابر 107 نفر و در بزرگسالان 65 ساله و بيشتر معادل 137 نفر بوده است .از جمعيت اين استان 14/4 درصد در گروه سني 65 ساله و بيشتر قرار داشته اند . 14/55 درصد بين 15 تا 64 ساله و 71/40 درصد كمتر از 15 ساله مي باشند .در سال 1375 ميزان با سوادي در جمعيت 6 ساله و بالاتر استان به 57/76 درصد ميرسد كه اين رقم در نقاط شهري 14/97 درصد و در مناطق روستائي و غير ساكن 30/92 درصد به دست آمده است . به عبارتي ديگر در استان به طور متوسط از هر 10 نفر 9 نفر با سواد مي باشد . نژاد : اگر چه اظهار نظر درباره نژاد كرد ، كاري بس دشوار است ولي به نظر مي رسد كردهاي كرمانشاه ، همچون كردهاي كردستان آريايي تبار و از ساكنان قديم فلات ايران مي باشند . اين قوم يكي از شعبات نژاد آريايي است كه از هزاره دوم پيش از ميلاد وارد ايران شدند و در كوه هاي زاگرس سكني گزيدند . كردها مردماني ايراني تبارند كه زبان ، فرهنگ و آداب و سنن آنان در ارتباط و پيوند با ديگر مردمان در قلمرو زيست اقوام ايراني است . در اسناد سومري و آشوري از بخشي از اقوام ساكن در سرزمين كوهستاني شرق آشور ، شمال شرق و شرق بين النهرين و سرزمين سومر به نام كرتي يا گودي و كارتي و كارد نام برده اند و در منابع ارمني واژه كردوخ بر اينان اطلاق شده است . در آثار يوناني سده چهارم پيش از ميلاد صريحاً به واژه كردوخي اشاره شده كه محققين معتقدند كردوخي كه با كردها ارتباط نژادي داشته اند . از زمان هخامنش تا دوره پس از اسلام اينان به نام « كورد » و « كرد » ناميده شده اند . زبان گويش : زبان اهالي كرمانشاه كردي است ، زبان كردي خويشاوند نسبي زبان فارسي است زيرا اشتراك قواعد دستوري و ذخيره لغوي زبان هاي ايراني نتيجه خويشاوندي نسبي آنها است . زبان كردي كه شاخه اي از زبان شمال غربي ايراني ميانه است به علت داشتن ادبيات مكتوب اهميت خاصي دارد . با اين حال نفوذ زبان هاي ديگر در اين زبان قابل توجه است . زيرا از زبان هاي عربي ، ارمني ، تركي و فارسي لغات بسيار در آن راه يافته است . سابقه تاريخي كردها و پراكندگي آنان موجب پيدايش گويش هاي بيشماري شده است كه از جمله آنها عبارتند از : ـ گويش كردي كلهري : اين گويش كردي بيشتر در ميان افراد كلهر مورد استفاده واقع مي شود و مناطقي كه تقريباً با اين گويش سخن مي گويند شامل ايلات زنگنه ، سنجابي ، احمدوند ، بهتوري ، نانكلي ، پايروندها ،اهالي قصرشيرين ، سرپل ذهاب ، قلخاني ، كرندي ، قلعه زنجيري هاي ساكن كرمانشاه ، صحنه و مردم دينور است . با اين تفاوت كه تلفظ و لغات مردم كلهر اصيلتر و در ساير نقاط با توجه به همجواري با گويش هاي ديگر كلمات تغيير يافته است . ـ گويش كردي اورامي : اكثر مردم دو ايل بزرگ لهوني در منطقه اورامان جنوبي در كرمانشاه و همچنين طوايف اورامان تخت و اورامان رزاب در حوالي كردستان و نيز ايل بزرگ باجلان كه تعدادي از آنها در دشت ذهاب و بسياري در حوالي خانقين زندگي مي كنند . چندين روستا در منطقه گوران و تمامي مردم كندوله در دينور به اين گويش تكلم مي كنند . ـ گويش كردي سوراني : طوايف متعدد جاف جوانرود و تعدادي از طوايف مهاجرگوران ، مردم دشت ذهاب و جيگيران ، سراسر بخش روانسر و تيره هايي از اهالي سنجابي با اين گويش سخن مي گويند . اين گويش شيوه ساده اي از كرمانج است . ـ گويش لكي : اهالي هرسين ، طوايف كاكاوند ، بالاوند ، جلالوند و عثمان وند به اين گويش تكلم مي كنند . اين گويش آميخته اي از گويش كردي كلهري و لري است . همچنين لغاتي از گويش اورامي نيز دارد . علاوه بر گويش هاي كردي ، مردم كرمانشاه به زبان فارسي كرمانشاهي و مردم سنقر به زبان تركي تكلم مي كنند . لهجه فارسي كرمانشاهي خاص اين ديار است . اين لهجه از لحاظ ضرب المثل غني است و واژگان كردي دگرگون شده با پرداخت در جملات فارسي كرمانشاهي ، جان مي گيرد و كاربرد مي يابد . مذهب : اكثريت قريب به اتفاق جمعيت استان كرمانشاه را مسلمانان تشكيل مي دهد كه در حدود 7/99 درصد مي باشد . در ميان پيروان اسلام بيشتر شيعيان و درصدي نيز برادران اهل تسنن مي باشند . گروهي نيز زير پوشش بدعت هاي ديني با نام اهل حق با حفظ آداب و مناسك و معتقدات دين كهن ايران باستان يعني زردشتي و همچنين با التقاطي از اسلام به حياط ديني خود ادامه مي دهند .به طور كلي اقليت هاي مذهبي استان در مجموع 17/0 درصد از كل جمعيت را تشكيل ميدهند كه مهمترين آنها زردشتيان با 12/0 درصد مسيحيان 2/0 درصد و كليميان 3/0 درصد از كل جمعيت را دارد .
ارتفاعات پراو

كوهستان پررو در مجاورت كرمانشاه واقع شده است و حدود 1020 كيلومتر مربع وسعت دارد. اين كوهستان از كوههاي متعددي چون قرال، دو قرال ، راق چرمي،.... تشكيل شده و بلندترين قله آن با ارتفاع 3357 متر به نام شيخ علي خان معروف است. مهم ترين و ژرف ترين غار خاورميانه به عمق 572 متر به نام پررو ( پراو ) در دامنه جنوبي قله قته چرمي واقع شده است.
چال آباد

كوه چال آباد در 50 كيلومتري شمال غربي كرمانشاه واقع شده است. ارتفاع كوه چال آباد 2444 متر است. اين كوه همراه با كوههاي ولاني، هشلان، شاه كوه، هول هول و كوه خاقانه كوهستان كوچكي به وسعت 320 كيلومتر مربع را پديد آوردهاند. رودخانه قايونه و همچنين راه اتومبيل رو كرمانشاه به سنندج از دامنههاي شرقي اين كوهستان ميگذرد و در واقع مرز ميان كوهستان پررو و كوهستان چال آباد به شمار ميروند.
هوجير
كوه هوجير در 43 كيلومتري شمال شرقي كرمانشاه واقع شده و ارتفاع آن در حدود 2583 متر است. اين كوه از غرب به كوه قلعه هجير متصل است و با يكديگر كوهستان كوچكي را كه به وسيله دره رود دينور از سوي غرب از كوهستان پررو جدا ميشود، تشكيل ميدهند.
سراب نیلوفر
سر آب نيلوفر در 30 كيلومتري شمال غربي كرمانشاه كوزان واقع شده است. اين سرآب استخر وسيعي را تشكيل ميدهد كه مملو از گلهاي نيلوفر است و ظرفيت تفريحي فراوان دارد. اين سراب براي پرورش ماهي نيز مناسب است.
غار پراو
اين غار در كوه پراو از سلسله جبال زاگرس در شمال شهرستان كرمانشاه واقع شده است. اين ناحيه به علت بافت آهكي و بارندگي شديد جايگاه غارهاي ناشناخته فراوان دارد. غار پراو بزرگترين غار آهكي دنيا ميباشد و ساختمان آن مطلقاً آهكي است. نتايج بررسيهاي انجام گرفته نشان ميدهد كه اين غار به دوران سوم زمينشناسي مربوط است. اين غار يكي از سختترين غارهاي جهان است كه 26 حلقه چاه به عمقهاي مختلف 5 تا 42 متر دارد. دهانه غار به صورت سوراخي نسبتاً كوچك است كه با شيب تقريباً 30 درجه شروع ميشود و به فضاهاي بزرگ و كوچك و شعب متعدد و سنگهاي عظيم كه در بين هر كدام از آنها حفرهها و پرتگاههايي به وجود آمده، منتهي ميشود. در آذر ماه ابتداي غار به وسيله (چكيده) و (چكنده) هاي يخي پوشيده ميشود و زيبايي خاصي به آن ميبخشد.
غار آسنگران
اين غار در شمال غربي كوههاي ( پررو ) در تنگهاي به نام ( تنگ كوه ) در 22 كيلومتري جاده بين كرمانشاه و سنندج واقع شده است. غار آسنگران چهارچاه به عمقهاي متفاوت 6 ، 8 ، 16 ، 36 متري دارد كه چاههاي سوم و چهارم آن به هم راه دارند. در پايان غار، فضاي استخر مانندي وجود دارد. غار آسنگران يكي از غارهاي زيباي ايران است.
غار تايله نو
اين غار، در ناحيه ( بدره ) كرمانشاه واقع شده و چندين دهانه در طبقات مختلف زمين ساخته است. در اين غار، سفالهاي مربوط به دوران پيش از تاريخ به دست آمده است. غار تايله نو در ارتفاع 1600 متري در كوه ( برزرد ) قرار دارد و داراي استالا كتيتها و ستونهاي 22 متري و 16 متري زيباست و گاز نيز از آن متصاعد ميشود.
غار رتيل
اين غار در مسير كرمانشاه به كرند و ريجاب در جهت زيارتگاه باباديار واقع شده است. طول اين غار 366 متر است. براي ورود به اين غار، بايد وسايل كوهنوردي در اختيار داشت.